Siły Zbrojne II Rzeczypospolitej Polskiej rozbudowując swoje siły pancerne opierały się głównie na wzorcach francuskich. Znaczną część posiadanych czołgów rozdysponowało między dywizje piechoty, jako kompanie czołgów rozpoznawczych i pomiędzy brygady kawalerii, jako dywizjony pancerne. Przed wojną rozpoczęto tworzenie tylko dwóch wielkich jednostek pancerno–motorowych, które dysponowały jednak niewielką liczbą pojazdów pancernych,

Powszechnie wiadomo, że czołgi rozpoznawcze TK-3 i TKS były pod względem liczebnym głównym składnikiem broni pancernej II Rzeczypospolitej. Nie wszyscy jednak wiedzą o tym, że właśnie te tankietki oraz samochody pancerne brały udział w pierwszych dniach II wojny światowej w wypadach na terytorium III Rzeszy na zachodniej granicy pod Kӧnigsdorf

W czasie gdy armie bolszewickie zbliżały się do Warszawy, Naczelny Wódz 11 sierpnia 1920 r. wydał rozkaz nakazujący zebranie wszystkich czołgów i zgrupowanie ich w odwodzie na Pradze. Mimo ogromnych wysiłków ze strony dowództwa pułku (mjr Bogumił Skibniewski) z chwilą podjęcia przygotowań do obrony na przedmościu, zdołano zgromadzić na Pradze

1 sierpnia o godz. „W” (17.00) w Warszawie rozpoczęły się walki powstańców z niemieckimi wojskami okupującymi miasto. Walki, zaplanowane na kilka dni, trwały 63 dni do 2 października 1944 roku. Powstańcy musieli stawić czoło regularnym formacjom niemieckim, nie mając ciężkiego uzbrojenia, bez wsparcia samolotów, dział i czołgów. O jego wybuchu

W  dniach 4–18 marca 1945 roku w Kołobrzegu stoczono jedną z głównych bitew operacji pomorskiej podczas II wojny światowej.

Na początku 1945 roku dziesięć radzieckich armii 1. Frontu Ukraińskiego ruszyło na zachód z przyczółków znad Wisły, a ich celem był zamieniony w twierdzę Poznań.

Na skutek klęski wrześniowej na terenie Związku Radzieckiego znalazła się znaczna liczba Polaków. Po ataku Niemiec na ZSRR, w wyniku układu Sikorski – Majski z 30 lipca 1941 roku wielu Polaków wstąpiło do armii tworzonej na terytorium ZSRR, zwanej Armią Andersa. W wyniku wielu okoliczności, w 1942 roku Armia została

Pierwsza bitwa pod Tomaszowem Lubelskim miała miejsce w dniach od 17 do 20 września 1939 roku. Pod względem rozmiarów była drugim starciem, zaraz po bitwie nad Bzurą, jakie stoczono w trakcie kampanii wrześniowej. W sposób niezaplanowany stała się jednak największą bitwą pancerną Wojska Polskiego w wojnie obronnej.

23 sierpnia został podpisany pakt Ribbentrop-Mołotow. W tajnym protokole dzielił on naszą Ojczyznę na dwie części, między nieakceptujących jej istnienia agresywnych sąsiadów. 1 września niemiecka nazistowska III Rzesza, bez wypowiedzenia wojny napadła na Polskę. 12 września zachodni alianci na konferencji w Abbeville we Francji zdecydowali o nieudzieleniu pomocy Polsce w

ŻOŁNIERZ 1. BATALIONU PANCERNEGO W POZNANIU. OFIARA ZBRODNI KATYŃSKIEJ. Urodził się 19 sierpnia 1901 roku w Krakowie jako syn Karola i Antoniny z Małeckich. W latach 1911-1916 uczęszczał do gimnazjum w Krakowie. W listopadzie 1918 roku brał udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich opuszczających Kraków. W maju 1919 roku ochotniczo zgłosił