ŻEGNAMY CIĘ WITKU
Szanowni PaństwoW dniu 9 marca 2023 roku pożegnaliśmy naszego współpracownika, przyjaciela, kolegę Witolda Marcińczyka. Pragniemy Państwu przytoczyć słowa przemowy którą nad grobem Witka wygłosił przyjaciel naszego Muzeum Pan Pułkownik rezerwy Tomasz Szulejko. Witold Marcińczyk (1967-2023) Szanowni Państwo, Droga, pogrążona w smutku i bólu Rodzino, Zebraliśmy się, aby towarzyszyć Witoldowi w
OSTATNIE POŻEGNANIE
Z wielkim smutkiem pragniemy powiadomić, że 9 marca 2023 roku, odbędą się uroczystości pogrzebowe naszego tragicznie zmarłego Współpracownika, Kolegi i Przyjaciela WITOLDA MARCIŃCZYKA. Witek przez wiele lat jako wolontariusz wspierał działania Muzeum Broni Pancernej, aktywnie uczestnicząc we wszystkich organizowanych przedsięwzięciach. Z wielkim entuzjazmem włączył się w tworzenie Muzeum jako oddziału
W minioną środę 22 lutego 2023r. w godzinach przedpołudniowych na terenie Muzeum Broni Pancernej podczas holowania pojazdu zabytkowego doszło do nieszczęśliwego wypadku w wyniku którego, śmierć na miejscu poniósł starszy renowator – kierownik Sekcji Konserwacji Pan Witold Marcińczyk.
Obecnie prowadzone są na miejscu zdarzenia czynności wyjaśniające. W związku z tą sytuacją do soboty – 25 lutego br. Muzeum jest nieczynnedla zwiedzających. Planujemy otwarcie wystawy stałej w normalnych godzinach funkcjonowaniaod wtorku 28 lutego br. MUZEUM BRONI PANCERNEJ
GEN. BRYG. BRONISŁAW RAKOWSKI – 72 ROCZNICA ŚMIERCI
Bronisław Rakowski urodził się 20 czerwca 1895 roku w Szczucinie w powiecie Dąbrowa Tarnowska (woj. małopolskie), jako syn Jana i Anny ze Szczygielskich. W roku 1905 rozpoczął naukę w I Wyższej Szkole Realnej w Krakowie. Tam też, siedem lat później zdał pomyślnie maturę. W latach 1912 – 1914 studiował w
104 ROCZNICA WYBUCHU POWSTANIA WIELKOPOLSKIEGO
27 grudnia obchodzimy Narodowy Dzień Zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego. Dzień ten jest świętem państwowym ustanowionym w 2021 roku, decyzją Sejmu, z inicjatywy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy, będącej odpowiedzią na apele lokalnych społeczności i władz samorządowych z terenu Wielkopolski. W tym dniu, w 1918 roku rozpoczął się zwycięski zryw poznaniaków przeciwko
OBCHODY ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI W POZNAŃSKIM 1. BATALIONIE PANCERNYM
Rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę obchodzono już od 1919 roku. Początkowo problem stanowił wybór konkretnej daty. Ostatecznie dzień 11 listopada, w którym Rada Regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu władzę nad wojskiem i w którym to dniu nastąpiło podpisanie zawieszenia broni kończącego I wojnę światową, zyskał dość szybko uznanie wojska i większości
CZOŁGI W WOJNIE POLSKO-BOLSZEWICKIEJ 1919-1921
1 Pułk Czołgów przybył do Polski z Armią gen. Hallera, przywieziony został do kraju transportami kolejowymi w pierwszej połowie czerwca 1919 r. Na jego macierzysty garnizon wyznaczono Łódź. Już w połowie sierpnia pierwszy pododdział – 2. kompanię czołgów pod dowództwem Francuza kpt. Jeana Dufour wysłano na front. 27 i 28
DEFILADY POZNAŃSKICH JEDNOSTEK PANCERNYCH
Po odzyskaniu niepodległości pododdziały czołgów i samochodów pancernych podobnie jak inne rodzaje wojsk i służb uczestniczyły w obchodach świąt państwowych i wojskowych. Elementami wieńczącymi tego rodzaju uroczystości były defilady. Stanowiły one ważny składnik wychowania patriotycznego i wojskowego. Przyczyniały się do integracji wojska i utrzymania ścisłej więzi armii ze społeczeństwem. Organizowano
“PANCERNY SKORPION” W MUZEUM BRONI PANCERNEJ.
Stowarzyszenie „Pancerny Skorpion” w Opolu kultywuje tradycje Pułku 4 Pancernego „Skorpion” powstałego w 1942 roku na Bliskim Wschodzie i walczącego w ramach 2 Korpusu Polskiego we Włoszech od Monte Cassino do Bolonii. Stowarzyszenie powstało w 2001r. i skupia żołnierzy Pułku 4 Pancernego Skorpion rozsianych po całym świecie oraz żołnierzy 5
PANCERNA CHARYTATYWNOŚĆ
UDZIAŁ KADRY 1. BATALIONU PANCERNEGO W AKCJACH OPIEKI WOJSKA NAD SZKOŁAMI ORAZ AKCJACH CHARYTATYWNYCH NA RZECZ BEZROBOTNYCH I INWALIDÓW. Kadra batalionu uczestniczyła w różnego rodzaju akcjach charytatywnych. Stałą opieką otaczano sieroty po zmarłych podoficerach batalionu, a także wspierano materialnie działalność domu opiekuńczego w Naramowicach. Koniec kryzysu gospodarczego w połowie lat